Seni dinlerken 
Unuturum geçmişi
Sırça bir köşkü mesken edinir 
Yüreğim
Bir sedir köhne bir lamba aydınlık olur
Seni dinlerken
Tavan arasına uzanır elim
Tozlu raflardan çıkar bez bebeklerim
Çocukluğum raks eder 
Anılar seyir perdesinde
Seni dinlerken 
Kelebekler uçuşur 
Dört mevsim baharı andırır 
Bakışlarında çiçekler açar 
Tebessümler sıkıştırır yanaklarımı
Seni dinlerken
Kalbim mahpus damından sıyrılır
Uçurtmalar gökyüzüne havalanır
Sol yanım ısınır
Seni dinlerken
Kainat aşk'a boyanır